{"id":2604,"date":"2024-09-26T09:49:56","date_gmt":"2024-09-26T09:49:56","guid":{"rendered":"https:\/\/openbaararchief.nl\/palestina\/?p=2604"},"modified":"2024-09-30T21:41:24","modified_gmt":"2024-09-30T19:41:24","slug":"in-het-nationaal-belang-van-duitsland","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.palestinasolidariteit.nl\/?p=2604","title":{"rendered":"In het nationaal belang van Duitsland (II): Volgens berichten zal binnenkort een onderzee\u00ebr aan Isra\u00ebl worden geleverd."},"content":{"rendered":"\n
Bron: german-foreign-policy.com 26 sep 2024 <\/a>~~~ <\/pre>\n\n\n\n
De Duits-Isra\u00eblische samenwerking op het gebied van defensie dateert uit de jaren 1950 en is een belangrijk onderdeel van de bilaterale betrekkingen.<\/strong><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
BERLIJN\/TEL AVIV (Eigen bericht) – De nieuwe levering van een Duitse onderzee\u00ebr aan de Isra\u00eblische marine is aanstaande. Volgens mediaberichten is de boot met de naam INS Drakon, die momenteel op de scheepswerf van ThyssenKrupp Marine Systems (TKMS) in Kiel ligt, bijna klaar en kan hij in de nabije toekomst worden opgeleverd. Het zou de volgende zijn in een lange reeks wapensystemen en onderdelen die Duitsland levert aan de Isra\u00eblische strijdkrachten. De defensiesamenwerking tussen de twee landen gaat terug tot de jaren 1950 en is een belangrijk onderdeel van de bilaterale betrekkingen. De samenwerking gaat veel verder dan wapenhandel alleen en omvat ook onderzoek en ontwikkeling in de defensie-industrie. Isra\u00eblische defensiebedrijven hebben onder andere luchtmachttechnologie\u00ebn ontwikkeld die met succes werden getest door de Isra\u00eblische luchtmacht in de Libanonoorlog van 1982 en later werden ingezet door de Duitse luchtmacht in Joegoslavi\u00eb in de jaren 1990. Omgekeerd worden de Merkava tanks die Isra\u00ebl waarschijnlijk zal gebruiken in een mogelijk grondoffensief in Libanon aangedreven door Duitse motoren. Volgens experts is de samenwerking op het gebied van bewapening gebaseerd op gemeenschappelijke belangen.<\/p>\n\n\n\n
Sinds de jaren 1950<\/h3>\n\n\n\n
De eerste Duitse wapenexporten naar Isra\u00ebl vonden plaats in het begin van de jaren 1950 – toen de Bondsrepubliek nog geen diplomatieke betrekkingen met Isra\u00ebl onderhield. Aanvankelijk leverden Duitse bedrijven zogenaamde dual-use goederen, zoals rupsbanden voor voertuigen,[1] gevolgd door de eerste levering van grotere systemen in 1956\/57: De Isra\u00eblische marine ontving twee patrouilleboten van de Jacht & Bootswerft Burmester in Bremen. In augustus 1962 keurde bondskanselier Konrad Adenauer verdere omvangrijke leveringen goed – waaronder speedboten, helikopters en tanks ter waarde van 240 miljoen DM, zoals blijkt uit een beknopt overzicht van de bewapeningssamenwerking tussen de Bondsrepubliek en Isra\u00ebl.[2] Toen de leveringen even later bekend werden en in de Arabische wereld tot ongunstige reacties voor Bonn leidden, schakelde de Bondsrepubliek over op de levering van minder in het oog springende bewapening, zoals radio- en radarapparatuur of bewapeningsonderdelen, zoals motoren. Af en toe gebruikten beide partijen omwegen. De Isra\u00eblische marine ontving bijvoorbeeld onderzee\u00ebrs die van 1973 tot 1977 werden gebouwd bij Vickers Shipyards in Barrow-in-Furness, Groot-Brittanni\u00eb – maar wel \u201cvolgens Duitse plannen en met Duitse ingenieurs\u201d, zoals de auteurs van een gedetailleerde studie stellen.[3]<\/p>\n\n\n\n
Op \u00e9\u00e9n na grootste wapenleverancier<\/h3>\n\n\n\n
Vooral in de beginfase waren de Duitse wapenleveranties van groot belang voor de Isra\u00eblische strijdkrachten, die hun arsenaal nog moesten opbouwen. Voor de Bondsrepubliek Duitsland waren ze op hun beurt een legitimatie om de eigen wapenindustrie langzaam weer op te bouwen. Ook na 1990 werden ze voortgezet. Tijdens de twee Irak-oorlogen in 1991 en 2003 exporteerde de Bondsrepubliek acht Fuchs NBC gepantserde verkenningsvoertuigen en verschillende Patriot luchtafweerbatterijen. Voor de rest leverde het voornamelijk oorlogsschepen: Deze waren belangrijk voor Isra\u00ebl, maar konden niet gebruikt worden tegen de Palestijnen, wat het voor Bonn of later Berlijn makkelijker maakte om de export te legitimeren. Onderdelen werden en worden nog steeds geleverd. De Isra\u00eblische Merkava 4 tanks, bijvoorbeeld, die worden gebruikt in de Gaza-oorlog en waarschijnlijk ook zullen worden ingezet bij een eventuele invasie van Libanon, zijn uitgerust met Duitse MTU-motoren en transmissies van het Duitse bedrijf Renk.[4] Het belang van Duitse leveringen voor de Isra\u00eblische strijdkrachten blijkt uit statistieken van het in Stockholm gevestigde onderzoeksinstituut SIPRI: volgens deze statistieken was Duitsland in de jaren van 2019 tot 2023 de op \u00e9\u00e9n na grootste leverancier van belangrijke wapens voor Isra\u00ebl, na de VS – met een aandeel van 30 procent.[5]<\/p>\n\n\n\n
De oorsprong van het gladloops geweer<\/h3>\n\n\n\n
De samenwerking tussen de twee landen op het gebied van defensieonderzoek en -ontwikkeling speelde ook al heel vroeg een belangrijke rol – een factor die de Duitse defensiebetrekkingen met Isra\u00ebl onderscheidt van die met tal van andere landen die alleen Duitse wapens importeren. Al in de jaren 1950 kregen Duitse bureaus hun eerste inzichten in Sovjetwapensystemen toen Isra\u00ebl in staat was om dergelijke wapens uit zijn Arabische buurlanden te onderscheppen en de Bondsrepubliek inzage te geven. Dit verschafte Duitse wapenfabrikanten de kennis dat het voormalige NAVO standaard 105 mm kaliber de Sovjet T-62 tanks niet succesvol genoeg kon vernietigen; als gevolg werd de Leopard 2 uitgerust met een 120 mm gladloops kanon.[6] De kennis opgedaan door de West-Duitse wapenindustrie kwam op zijn beurt ook de Isra\u00eblische industrie ten goede. In de jaren 1970 gaf Bonn de Isra\u00eblische industrie de opdracht om een radarverstoorder te ontwikkelen voor haar Tornado gevechtsvliegtuigen, die het mogelijk zou maken om doelen ver achter de frontlinie aan te vallen. De Isra\u00eblische luchtmacht testte het systeem voor het eerst in 1982 tijdens de Libanonoorlog en vernietigde, volgens een studie, \u201c16 Syrische luchtverdedigingsbatterijen op \u00e9\u00e9n dag en schoot meer dan 120 Syrische straaljagers neer zonder eigen verliezen\u201d[7].<\/p>\n\n\n\n
Gezamenlijke ondernemingen<\/h3>\n\n\n\n
Dit kwam ook de Duitse luchtmacht ten goede. Volgens de studie gebruikte het bijvoorbeeld Isra\u00eblische technologie \u201cin elektronische oorlogsvoering tijdens luchtoperaties in het Joegoslavische conflict en in Kosovo in de 90er jaren”.[8] Dit was mogelijk omdat de Isra\u00eblische defensie-industrie zich begon te specialiseren in high-tech componenten \u201cop het gebied van avionica, sensortechnologie, communicatie-elektronica en elektronische oorlogvoering\u201d. Duitse en Isra\u00eblische bedrijven richtten nu joint ventures op – ook om Isra\u00eblische technologie in Europa op de markt te brengen. Zo richtten Rheinmetall De Tec en Israel Military Industries in 1996 een joint venture op om samen nieuwe soorten munitie te ontwikkelen. Daarnaast leverden Zeiss Optronics en het defensiebedrijf Rafael uit Haifa samen verkennings- en doelzoeksystemen; het RecceLite-verkenningssysteem werd een exportsucces. De samenwerking is sindsdien voortgezet. Tegenwoordig huurt de Bundeswehr Isra\u00eblische Heron drones; de Bundeswehr koopt ook het Isra\u00eblische Arrow 3 verdedigingssysteem als onderdeel van het gezamenlijke Europese luchtverdedigingssysteem dat momenteel wordt ontwikkeld[9]. Vanuit het oogpunt van Berlijn is dit geen product van buiten de EU, maar een bewapeningsrelatie die in de loop der tijd is gegroeid.<\/p>\n\n\n\n
Geen verbod op vergunningen<\/h3>\n\n\n\n
De historicus Marcel Serr, die enige tijd onderzoek deed aan de Universiteit van Haifa, zegt dat de Duits-Isra\u00eblische samenwerking op het gebied van bewapening altijd gebaseerd was op de nationale belangen van beide partijen. Al in de jaren 1950 hadden ‘beide staten \u2026 belangrijke veiligheidspolitieke belangen’ bij de samenwerking: ‘Isra\u00ebl had zo snel mogelijk wapens nodig om zich te kunnen doen gelden tegenover de naburige Arabische staten’; de Bondsrepubliek was op haar beurt ‘dringend op zoek naar kennis over Sovjetwapensystemen’ om zich ‘militair te kunnen bewapenen als frontlijnstaat in de Koude Oorlog'[10] De ‘voortgezette wapensamenwerking’ was ook een motief voor Duitsland om Isra\u00ebl loyaal te steunen – ’tegen de Europese mainstream in’ – in de strijd tegen de Palestijnen. De Duitse wapenexport naar Isra\u00ebl, vorig jaar nog 326,5 miljoen euro, is sinds begin dit jaar tot bijna nul gedaald. Het Ministerie van Economische Zaken benadrukt echter: \u201cEr is geen stop in het vooruitzicht voor de vergunningen voor wapenexporten naar Isra\u00ebl, en die zullen er ook niet komen.\u201d[11] Tegelijkertijd gaat de nauwe samenwerking op het gebied van wapens steeds meer gepaard met Duits-Isra\u00eblische militaire samenwerking, die de bilaterale betrekkingen verder intensiveert – german-foreign-policy.com zal hier binnenkort over berichten.<\/p>\n\n\n\n
Meer over dit onderwerp: \u201cIn Duitslands nationaal belang (I)<\/a>\u201d.
De Duitse regering blijft de oorlogspolitiek van de Isra\u00eblische regering steunen. In haar Midden-Oostenbeleid vertrouwt Berlijn op de alliantie met Isra\u00ebl om de VS te ontlasten in hun machtsstrijd tegen China – german-foreign-policy.com 24 sep 2024<\/p>\n\n\n\n
Topfoto: Wikipedia –  Marco Kuntzsch –  Own work, CC BY-SA 3.0<\/a><\/em><\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\n
Voetnoten<\/h4>\n\n\n\n
[1], [2] Marcel Serr: Zur Geschichte der deutsch-israelischen R\u00fcstungskooperation. In: Aus Politik und Zeitgeschichte. Heft 6\/2015. 2. Februar 2015. S. 23-29.<\/p>\n\n\n\n
[3] Otfried Nassauer, Christopher Steinmetz: R\u00fcstungskooperation zwischen Deutschland und Israel. Berliner Informationszentrum f\u00fcr Transatlantische Sicherheit. Research Report 2003.1. Berlin, September 2003.<\/p>\n\n\n\n
[4] Otfried Nassauer: Besondere Bezieungen. Die deutsch-israelische R\u00fcstungskooperation. bits.de Februar 2010.<\/p>\n\n\n\n
[5] Report: German Arms Exports to Israel 2003-2023. Forensis. Berlin, 2 April 2024.<\/p>\n\n\n\n
[6], [7], [8] Marcel Serr: Zur Geschichte der deutsch-israelischen R\u00fcstungskooperation. In: Aus Politik und Zeitgeschichte. Heft 6\/2015. 2. Februar 2015. S. 23-29.<\/p>\n\n\n\n
[9] S. dazu Festtage f\u00fcr die R\u00fcstungsindustrie (III)<\/a>.<\/p>\n\n\n\n
[10] Marcel Serr: Zur Geschichte der deutsch-israelischen R\u00fcstungskooperation. In: Aus Politik und Zeitgeschichte. Heft 6\/2015. 2. Februar 2015. S. 23-29.<\/p>\n\n\n\n
[11] Krieg in Nahost: Seit M\u00e4rz kein Export von Kriegswaffen nach Israel mehr. tagesspiegel.de 19.09.2024.<\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\n
Gerelateerd (berichten in het openbaararchief):<\/p>\n\n\n\n