{"id":3844,"date":"2025-11-05T19:05:05","date_gmt":"2025-11-05T18:05:05","guid":{"rendered":"https:\/\/www.palestinasolidariteit.nl\/?p=3844"},"modified":"2025-12-19T19:10:40","modified_gmt":"2025-12-19T18:10:40","slug":"israels-aanval-op-het-zenuwstelsel-van-palestina-empathie-verdriet-en-vertrouwen-worden-ingezet-als-wapens-om-een-ineenstorting-te-bewerkstelligen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.palestinasolidariteit.nl\/?p=3844","title":{"rendered":"Isra\u00ebl’s aanval op het zenuwstelsel van Palestina: empathie, verdriet en vertrouwen worden ingezet als wapens om een ineenstorting te bewerkstelligen"},"content":{"rendered":"\n
Bron: Rima Najjar 
medium.com 27 oktober 2025 <\/a>~~~<\/pre>\n\n\n\n
Opmerking van de auteur: De oorlog van Isra\u00ebl in Gaza is een aanval op het zenuwstelsel zelf. Dit essay beschrijft hoe Isra\u00ebl fundamentele menselijke reflexen \u2013 empathie, verdriet, vertrouwen, het instinct om te overleven \u2013 als instrument gebruikt om de Palestijnse samenleving te laten instorten. Het doet dit door perceptie te ontmantelen, gekloonde stemmen, frauduleuze kaarten en nagebootste zorg te gebruiken om te lokken, te verraden en te saboteren. Palestijnen verzetten zich door middel van een collectief project: empathie behouden, verdriet heiligen en identiteit beschermen tegen Isra\u00ebls systematische aanval op de basis van menselijke verbondenheid.<\/strong><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
\u2014 \u2013<\/p>\n\n\n\n
Isra\u00ebls neurotoxine: een oorlog tegen reflexen, verdriet en vertrouwen<\/h3>\n\n\n\n
Het is bijna onmogelijk om te bevatten wat Isra\u00ebl op zoveel niveaus heeft gedaan en nog steeds doet in Gaza. Ik heb het hier niet over de gruweldaden van massamoord en totale vernietiging van infrastructuur, die in pixelachtige gruwelbeelden en eufemistische krantenkoppen naar de wereld zijn gestreamd. Ik wil het hebben over de psychologische tactieken die Isra\u00ebl gebruikt om het zenuwstelsel van de Palestijnen te vernietigen \u2014 Isra\u00ebls neurotoxine dat empathie, verdriet en vertrouwen als primaire doelwitten heeft in een oorlog die bedoeld is om het begrip zelf kapot te maken.<\/p>\n\n\n\n
De intentie van Isra\u00ebl is huiveringwekkend duidelijk: emoties manipuleren, de reflexen vernietigen die collectief doorzettingsvermogen mogelijk maken, en zorgzaamheid, vluchten, rouwen of geloven niet alleen zinloos maar ook fataal maken.<\/p>\n\n\n\n
De aanval van Isra\u00ebl is niet alleen een oorlog met bommen en bulldozers. Het is een oorlog tegen het zenuwstelsel van een volk \u2013 een campagne die historische psychologische oorlogstactieken verfijnt en ze transformeert door middel van digitale precisie, realtime surveillance en algoritmische wreedheid.<\/p>\n\n\n\n
Empathie, de eerste reflex<\/h3>\n\n\n\n
Empathie, de eerste reflex die Isra\u00ebl heeft ingezet als wapen, is niet langer veilig. In april 2024 zweefden Isra\u00eblische quadcopters boven het vluchtelingenkamp Nuseirat en zonden ze het gehuil van baby’s en schreeuwende vrouwen uit. Gemanipuleerde geluiden. Burgers, gedreven door hun instinct om te beschermen, kwamen uit hun schuilplaatsen tevoorschijn, waar ze werden opgewacht door sluipschutters of drone-aanvallen. \u201cWe dachten dat er een kind vastzat\u201d, vertelde een overlevende aan Al Mayadeen. “We renden naar het geluid toe. Toen vuurde de drone.” Isra\u00ebl veranderde de beschermende impuls in een doodvonnis, empathie in een tactische aansprakelijkheid en zorgzaamheid in een dodelijke schakelaar.<\/p>\n\n\n\n
Dit was geen op zichzelf staand incident. In december 2024 documenteerde Euro-Med Human Rights Monitor Isra\u00eblische drones die opnames van huilende baby’s, schreeuwende vrouwen en geweervuur uitzonden in de donkere uren boven centraal Gaza. \u201cHet was een baby, ik zweer het\u201d, zei een man uit Deir al-Balah. \u201cWe hebben het de hele nacht gehoord. Mijn vrouw smeekte me om niet te gaan. Maar ik kon het niet negeren.\u201d Hij stapte naar buiten. De drone vuurde. Isra\u00ebl lokte het instinct om te redden uit en strafte het vervolgens.<\/p>\n\n\n\n
In juni 2025 kwamen de quadcopters terug \u2013 dit keer boven kampen voor ontheemden in het zuiden van Gaza. Getuigen meldden dat ze Hebreeuwse slaapliedjes en Arabische gebeden hoorden, gevolgd door plotselinge uitbarstingen van chaos: sirenes, explosies, huilende kinderen. \u201cHet was alsof ze probeerden onze harten in verwarring te brengen\u201d, zei een grootmoeder in Khan Younis. \u201cHet ene moment klonk het alsof een kind aan het bidden was. Het volgende moment schreeuwde een vrouw.\u201d Dit waren geen psychologische bijwerkingen \u2013 het waren opzettelijke provocaties. Isra\u00ebl mikte niet alleen op Palestijnse lichamen. Het mikte op hun instinct om voor elkaar te zorgen.<\/p>\n\n\n\n
In januari 2025 documenteerde Euro-Med Human Rights Monitor hoe drones ongevraagd huizen binnenvlogen en intieme momenten van slapende gezinnen opnamen. \u201cHet zweefde boven het bedje van mijn baby\u201d, zei een moeder. \u201cHet schoot niet. Het keek alleen maar. Toen ging het weg.\u201d De boodschap was duidelijk: nergens is het veilig, zelfs niet in de wieg. Bewaking werd inbreuk. Intimiteit werd blootstelling.<\/p>\n\n\n\n
Isra\u00ebl heeft empathie, ooit een bron van kracht, veranderd in een uitnodiging tot de dood. Zijn oorlog tegen Gaza neemt geen genoegen met het tot zwijgen brengen van stemmen \u2013 het bootst ze na. Het doodt niet alleen \u2013 het imiteert de roep om hulp. Daarmee haalt het de morele schakeling van overleven overhoop, waardoor medeleven niet meer te onderscheiden is van een valstrik. De gewonden helpen, reageren op een schreeuw, een kind wiegen \u2013 het wordt allemaal een berekend risico. Elk gebaar van zorgzaamheid een potenti\u00eble trigger. Dit is niet alleen wreedheid. Het is de algoritmische omkering van barmhartigheid.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 \u2013<\/p>\n\n\n\n
Het instinct om te vluchten, gesaboteerd<\/h3>\n\n\n\n
Ook het instinct werd door Isra\u00ebl gesaboteerd. In september 2025 strooiden Isra\u00eblische troepen pamfletten uit en stuurden ze massaal sms-berichten waarin ze de inwoners van Gaza aanspoorden om naar aangewezen \u2018veilige zones\u2019 te evacueren. Deze berichten bevatten QR-codes die naar digitale kaarten leidden. Gezinnen volgden de instructies op. Gevechtsvliegtuigen bombardeerden de bestemmingen. Een vader in Rafah, die voor zijn dood werd ge\u00efnterviewd, zei: “We geloofden hen. We dachten dat ze niet zouden bombarderen waar ze ons vertelden heen te gaan.” Isra\u00ebl vergiftigde de logica van overleven, veranderde het instinct om te vluchten in een val en bracht de besluitvormingsinfrastructuur waar burgers in een belegering op vertrouwen, ten val.<\/p>\n\n\n\n
Deze tactiek staat niet op zichzelf. In mei 2024 lieten Isra\u00eblische drones flyers vallen boven het oosten van Rafah, waarin de bewoners werd opgedragen specifieke wijken te evacueren en de aangegeven routes naar een \u201chumanitaire zone\u201d te volgen. Het IDF belde en stuurde sms’jes om dit te bevestigen. \u201cZe vertelden ons welke straten veilig waren\u201d, vertelde een moeder aan Al Jazeera. \u201cWe liepen precies waar ze zeiden. Toen kwam de luchtaanval.\u201d Isra\u00ebl misleidde niet alleen, het choreografeerde de vluchtbewegingen en strafde die vervolgens.<\/p>\n\n\n\n
In december 2023 publiceerde het Isra\u00eblische leger een interactieve kaart waarop Gaza was opgedeeld in honderden genummerde blokken, met de bewering dat dit burgers zou helpen om actieve gevechtszones te vermijden. De kaart was opgenomen in pamfletten en QR-codes. \u201cWe hebben de hele nacht de kaart bestudeerd\u201d, zei een leraar in Khan Younis. \u201cWe dachten dat het echt was. We hebben onze kinderen blok voor blok verplaatst.” De volgende ochtend werd het gebied waar ze net waren aangekomen door artillerie met de grond gelijk gemaakt. Isra\u00ebl maakte van cartografie een wapen en veranderde het instinct om te navigeren in een doodvonnis.<\/p>\n\n\n\n
In februari 2025 dreigde men in pamfletten met gedwongen verplaatsing als de Gazanen niet zouden meewerken aan de Isra\u00eblische richtlijnen. \u201cDe wereldkaart zal niet veranderen als alle inwoners van Gaza ophouden te bestaan\u201d, stond op een van de pamfletten. De boodschap was niet alleen dwingend, maar ook existentieel. Isra\u00ebl herdefinieerde overleven zelf als voorwaardelijk, afhankelijk van gehoorzaamheid aan de macht die de ineenstorting veroorzaakte.<\/p>\n\n\n\n
Isra\u00ebl saboteert het instinct door het zenuwstelsel te overspoelen met valse signalen \u2013 kaarten, berichten, stemmen, co\u00f6rdinaten \u2013 en vervolgens degenen te straffen die daarop reageren. Het resultaat is verlamming. Burgers kunnen hun eigen reflexen niet meer vertrouwen. Vluchten is levensgevaarlijk. Blijven is levensgevaarlijk. Isra\u00ebl zorgt ervoor dat de logica zelf instort, waardoor elke beslissing een toss-up wordt tussen vernietiging en vernietiging.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 \u2013<\/p>\n\n\n\n
Vertrouwen, als wapen<\/h3>\n\n\n\n
Vertrouwen, de laatste reflex, wordt door Isra\u00ebl niet alleen verraden, maar ook als wapen ingezet. In juli 2025 ontvingen gezinnen in Khan Younis spraakberichten die humanitaire organisaties imiteerden. De stem spoorde hen aan om hun toevlucht te zoeken in een nabijgelegen school. \u201cHet klonk als de VN\u201d, vertelde een vrouw aan The Sudan Times. \u201cWe vertrouwden het.\u201d Binnen een uur bombardeerden Isra\u00eblische gevechtsvliegtuigen de school. Isra\u00ebl maakte niet alleen misbruik van het instinct om te geloven, maar cre\u00eberde ook de toon van zorgzaamheid, de toon van bescherming, de architectuur van humanitaire taal, om vervolgens alles te laten ontploffen. Vertrouwen werd een lokmiddel. Een afleiding. Een opmaat naar vernietiging.<\/p>\n\n\n\n
In oktober 2024 circuleerden er deepfake-video’s op Telegram en WhatsApp waarin bekende Palestijnse journalisten opriepen tot evacuatie naar specifieke co\u00f6rdinaten. De video’s gebruikten echte gezichten, echte stemmen, echte urgentie. \u201cIk dacht dat hij het was\u201d, zei een overlevende. \u201cHij heeft nooit tegen ons gelogen.\u201d Gezinnen volgden de instructies. Drones volgden hen. Isra\u00ebl besmette de infrastructuur van vertrouwen \u2013 gezichten, stemmen, namen \u2013 en veranderde ze in moordschakelaars.<\/p>\n\n\n\n
In juli 2023 kondigden de Isra\u00eblische autoriteiten een tijdelijk staakt-het-vuren af en openden ze een \u201chumanitaire corridor\u201d voor burgers om uit het noorden van Gaza te vluchten. Duizenden trokken naar het zuiden. Enkele uren later werd de corridor gebombardeerd. \u201cWe geloofden hen\u201d, zei een vader uit Beit Hanoun. \u201cWe dachten dat ze niet zouden bombarderen waar ze ons hadden gezegd heen te gaan.\u201d Isra\u00ebl brak niet alleen beloften, het gebruikte ze als wapens.<\/p>\n\n\n\n
Deze aanslag op het vertrouwen reikt verder dan de grenzen van Gaza. Volgens Reporters Without Borders (RSF) heeft Isra\u00ebl systematische campagnes gevoerd om \u201chet professionalisme van Palestijnse journalisten in diskrediet te brengen\u201d, vaak door middel van lasterlijke labels als \u2018Gazawood\u2019 of \u201cPallywood\u201d. Deze termen, versterkt door offici\u00eble Isra\u00eblische kanalen, doen Palestijnse documentatie van oorlogsmisdaden overkomen als ge\u00ebnsceneerd of nep. Het doel is niet alleen om bewijs te ontkennen, maar ook om de geloofwaardigheid van getuigen te ondermijnen door het vertrouwen tussen de journalist en de wereld aan te tasten.<\/p>\n\n\n\n
Isra\u00ebl richt zich op het zenuwstelsel van een volk door de signalen waarop het vertrouwt \u2013 empathie, instinct, vertrouwen \u2013 te manipuleren en ze om te zetten in factoren die tot ondergang leiden. Vertrouwen is het risico lopen vernietigd te worden. Twijfelen is het risico lopen verlamd te raken. Dit is de valstrik die Isra\u00ebl cre\u00ebert: een bevolking die gedwongen wordt te kiezen tussen het fatalisme van geloof en de verwarring van ongeloof.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 \u2013<\/p>\n\n\n\n
Verdriet, ontheiligd<\/h3>\n\n\n\n
Verdriet, de reflex die de levenden met de doden verbindt, de laatste grens van emotioneel overleven, wordt door Isra\u00ebl ontheiligd en onsamenhangend gemaakt. In januari 2025 begroef Khaled Barakah zijn twee zonen in zijn eentje. Geen stoet. Geen condoleances. \u201cWie in Gaza heeft er niets verloren?\u201d, vroeg hij aan Safa News. \u201cEr is geen ruimte om te rouwen.\u201d<\/p>\n\n\n\n
In maart 2025 meldden families in Deir al-Balah dat er tijdens begrafenissen drones boven begraafplaatsen zweefden. \u201cHet cirkelde boven het graf van mijn broer\u201d, vertelde een man aan Al Jazeera. \u201cWe haastten ons met het gebed. We vertrokken voordat we konden huilen.\u201d Isra\u00ebl maakte van de begraafplaats een bewakingszone, van het graf een bedreiging. De nabestaanden werden verdachten.<\/p>\n\n\n\n
In november 2024 vielen Isra\u00eblische vliegtuigen een begrafenistent in Jabalia aan, waarbij rouwenden omkwamen die bijeen waren gekomen om een omgekomen medicus te eren. \u201cWe waren aan het bidden\u201d, zei een overlevende. \u201cToen stortte het dak in.\u201d In de tent waren geen wapens. Geen strijders. Alleen verdriet. Isra\u00ebl vergiste zich niet \u2013 het had deze plek bewust uitgekozen. Rouwen werd een militair doelwit.<\/p>\n\n\n\n
In juli 2024 bewaarde een moeder in Khan Younis het lichaam van haar dochter zes dagen lang in een vriezer. \u201cEr was geen veilige plek om haar te begraven\u201d, zei ze. \u201cIk kon haar niet laten rotten.\u201d De oorlog doodde niet alleen mensen, maar vertraagde ook het afscheid. Hij bevroor het verdriet voor altijd. Hij ontnam de doden hun waardigheid en de levenden hun verlichting.<\/p>\n\n\n\n
In een veelbesproken geval begroef een andere moeder haar dochtertje in haar trouwjurk \u2013 het enige witte kleed dat ze nog had. \u201cEr was geen tijd, geen lijkwade, geen gebed\u201d, zei ze. \u201cAlleen stof en stilte.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Isra\u00ebl verstoort niet alleen de rouw, het criminaliseert die ook. Het maakt verdriet gevaarlijk. Isra\u00ebl maakt rouw tot een wapen door het zichtbaar, traceerbaar en strafbaar te maken. Huilen is het risico lopen gezien te worden. Samenkomen is het risico lopen gebombardeerd te worden. Begraven is het risico lopen gevolgd te worden.<\/p>\n\n\n\n
Het zenuwstelsel van Palestina lijdt niet alleen verlies, het lijdt ook onder de onmogelijkheid om te rouwen.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 \u2013<\/p>\n\n\n\n
De tactieken in context plaatsen<\/h3>\n\n\n\n
De tactieken van Isra\u00ebl ontstaan niet in een vacu\u00fcm. Ze verfijnen koloniale precedenten en weerspiegelen hedendaagse strategie\u00ebn. Britse troepen in Kenia gebruikten luidsprekers om nood te simuleren tijdens de Mau Mau-opstand. Franse troepen in Algerije maakten gebruik van informanten en luchtfotografie om het vertrouwen te breken en het verzet te isoleren. Amerikaanse psy-ops in Vietnam lieten pamfletten vallen waarin veiligheid werd beloofd die zelden werd gerealiseerd.<\/p>\n\n\n\n
In 1947-1948 zetten zionistische milities psychologische oorlogsvoering in om Palestijnen massaal op de vlucht te jagen. Luidsprekers op gepantserde voertuigen zonden opnames uit van schreeuwende en huilende vrouwen die burgers aanspoorden te vluchten. Deze uitzendingen werden afgestemd op aanvallen of geruchten over dreigende bloedbaden, waardoor de terreur werd versterkt en de gemeenschapszin werd ondermijnd. In dorpen als Deir Yassin werd het bloedbad zelf nog versterkt door opzettelijke overdrijving: zionistische troepen verspreidden overdreven verhalen over wreedheden in naburige steden, wat paniek en massale ontheemding veroorzaakte. Historicus Walid Khalidi en anderen hebben gedocumenteerd hoe deze tactieken \u2013 een combinatie van echt geweld en opzettelijk gecre\u00eberde angst \u2013 centraal stonden in Plan Dalet, het zionistische plan voor territoriale expansie. Het doel was niet alleen om land vrij te maken, maar ook om de psychologische infrastructuur van de Palestijnse aanwezigheid te vernietigen.<\/p>\n\n\n\n
Door het ontbreken van deze geschiedenis worden Palestijnen vaak niet afgeschilderd als slachtoffers van psychologische oorlogsvoering, maar als mensen die simpelweg hun huizen hebben verlaten. Zionistische verhalen, die worden herhaald in westerse media en schoolboeken, stellen de exodus van 1948 voor als vrijwillig of strategisch \u2013 ze beweren dat Palestijnen zijn gevlucht op aandringen van Arabische leiders of uit lafheid. Deze voorstelling blijft zelfs binnen Palestijnse families bestaan. Jongere generaties, opgegroeid in ballingschap, vragen hun ouderen soms: \u201cWaarom zijn jullie weggegaan?\u201d De vraag draagt pijn met zich mee \u2013 niet omdat ze de waarheid zoekt, maar omdat ze verraad veronderstelt.<\/p>\n\n\n\n
Ook Oekra\u00efne heeft zich beziggehouden met psychologische operaties. In 2023 zouden Oekra\u00efense troepen in het bezette Melitopol vervalste radioberichten hebben gebruikt om Russische militaire bevelen na te bootsen, waardoor zowel onder militairen als burgers verwarring werd gezaaid. \u201cWe hoorden hen zeggen dat we moesten evacueren\u201d, vertelde een lokale inwoner aan BBC Oekra\u00efne. \u201cSommige mensen pakten hun spullen en vertrokken. Anderen bleven. Niemand wist wat echt was.\u201d Deze tactiek verstoorde de Russische cohesie, maar ondermijnde ook het vertrouwen van de burgers. De grens tussen verzet en misleiding vervaagde.<\/p>\n\n\n\n
Het Isra\u00eblische model is echter intiemer, directer en ideologisch preciezer. Het weerspiegelt niet alleen koloniale wreedheid, maar perfectioneert deze ook. Isra\u00ebl bestudeert het koloniale archief en het digitale slagveld en schrijft vervolgens zijn eigen doctrine van verval, niet alleen door brute kracht, maar ook door emotionele nabootsing \u2013 door zorg te veinzen, veiligheid te simuleren en juist die signalen te gebruiken die ooit het voortbestaan hebben verzekerd.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 \u2013<\/p>\n\n\n\n
De mondiale dimensie<\/h3>\n\n\n\n
De psychologische oorlogsvoering van Isra\u00ebl houdt niet op bij de grens van Gaza. Ze strekt zich uit tot het mondiale zenuwstelsel. Het schrijft horror en straft vervolgens degenen die het in twijfel trekken. Het bedenkt wreedheden en monopoliseert vervolgens het verdriet. Het gebruikt trauma als wapen en herschrijft vervolgens de herinnering. De omkering is totaal: de bezetter wordt het slachtoffer, het verzet wordt het monster en de leugen wordt het enige dat wordt herinnerd.<\/p>\n\n\n\n
Ook dit maakt deel uit van Isra\u00ebls aanval op het Palestijnse zenuwstelsel. Het vernietigt niet alleen de reflexen van degenen die belegerd worden, maar herprogrammeert ook de perceptie van degenen die toekijken. Dezelfde tactieken die worden gebruikt om de inwoners van Gaza in dodelijke zones te lokken, worden ook gebruikt om de wereld tot medeplichtigheid te verleiden. De gekloonde stem die een VN-medewerker imiteert, heeft een tweelingbroer: de offici\u00eble verklaring die de waarheid simuleert. De interactieve kaart die burgers naar bommen leidt, heeft een tweelingbroer: het mediaverhaal dat het publiek naar vergetelheid leidt.<\/p>\n\n\n\n
Isra\u00ebl beweert dat Hamas een \u201cpropagandastrijd\u201d voert, waarbij het het lijden van burgers als strategie gebruikt en het verhaal controleert om Isra\u00ebl als de enige agressor af te schilderen. Sommige pro-Isra\u00eblische analisten beweren dat Hamas \u201cpsychologisch succes\u201d heeft geboekt door zichzelf als slachtoffer af te schilderen en militaire verliezen om te zetten in narratieve overwinningen op het wereldtoneel.<\/p>\n\n\n\n
Maar deze framing is gebaseerd op ongeverifieerde beweringen en stort in onder kritische beschouwing. Hamas heeft de Isra\u00eblische beschuldigingen van wreedheden op 7 oktober herhaaldelijk ontkend. Op 10 oktober 2023 bracht het een videoverklaring uit waarin het beschuldigingen van verkrachting en kindermoord van de hand wees. \u201cDeze acties zijn in strijd met de islam\u201d, zei de woordvoerder. \u201cWij vallen geen burgers aan. Wij vechten tegen de bezetting.\u201d Hamas riep op tot een onafhankelijk internationaal onderzoek. Isra\u00ebl weigerde.<\/p>\n\n\n\n
Weinig mensen weten dat Isra\u00ebl de toegang tot een volledig VN-onderzoek naar de beschuldigingen van verkrachting heeft geblokkeerd. Het stond slechts een beperkte evaluatie toe \u2014 geen veldwerk, geen toegang tot Gaza, geen interviews met Palestijnse getuigen. De onderzoekers spraken alleen met personen die vooraf door de Isra\u00eblische regering waren geselecteerd. Het resultaat was geen rapport, maar een script.<\/p>\n\n\n\n
Weinig mensen weten dat Hamas, in tegenstelling tot Isra\u00ebl, herhaaldelijk heeft opgeroepen tot internationaal toezicht. In december 2023 nodigde Hamas de VN, het Internationaal Strafhof en onafhankelijke journalisten uit om de gebeurtenissen van 7 oktober te onderzoeken. Isra\u00ebl reageerde door persbureaus in Gaza te bombarderen en visa voor buitenlandse verslaggevers in te trekken. De boodschap was duidelijk: de waarheid is een bedreiging.<\/p>\n\n\n\n
Isra\u00ebl verdraait niet alleen de feiten, het manipuleert ook de perceptie en herschrijft de noodkreten van de onderdrukten. En daarmee zorgt het ervoor dat de wereld zich niet de drone herinnert die het huilen van een baby nabootste, niet de kaart die naar een bom leidde, niet de stem die verraadde, maar het verhaal dat het vertelde over Hamas.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 \u2013<\/p>\n\n\n\n
Diaspora, samengebracht<\/h3>\n\n\n\n
Dit verzet blijft niet beperkt tot Gaza. De Palestijnse diaspora \u2013 verspreid over Amman, Berlijn, Santiago en Dearborn \u2013 gaat actief in tegen de aanval op de perceptie die hen via de westerse media bereikt. In juli 2025 lanceerden door de diaspora geleide coalities geco\u00f6rdineerde campagnes om getuigenissen te archiveren, de stemmen van Gazanen te versterken en desinformatie aan te vechten. Organisaties als Global Ties en Demac mobiliseerden hulpacties, digitale storytellingplatforms en netwerken voor juridische belangenbehartiging. \u201cAls ze een verkeerd beeld van Gaza schetsen, geven ze ook een verkeerd beeld van ons\u201d, aldus een Palestijnse organisator in Londen. \u201cWe kijken niet alleen toe, we grijpen ook in.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Want dit is niet alleen een kwestie van het ene verhaal tegenover het andere. Het is iets veel diepgaander. De psychologische oorlogsvoering van Isra\u00ebl is niet alleen een kwestie van argumenteren \u2013 het is een kwestie van interfereren. Het bootst vertrouwde stemmen na om burgers naar dodelijke zones te lokken. Het gebruikt kaarten die er humanitair uitzien, maar leiden tot luchtaanvallen. Het overspoelt het zenuwstelsel met valse signalen, waardoor mensen aan hun eigen instincten gaan twijfelen. Dit is geen propaganda \u2013 het is perceptuele sabotage.<\/p>\n\n\n\n
En de diaspora voelt het ook. Dezelfde aanval die het vertrouwen in Gaza ondermijnt, bereikt hen via krantenkoppen, algoritmen en lastercampagnes zoals \u201cPallywood\u201d, die zelfs het getuigenis in diskrediet brengen. De leugen wordt niet alleen uitgesproken \u2013 hij is ontworpen om de waarheid te overschrijven, empathie verdacht te maken en verdriet ge\u00ebnsceneerd te laten lijken. Palestijnen verzetten zich niet alleen tegen een vals verhaal. Ze verzetten zich tegen de kunstmatige ondermijning van betekenis zelf.<\/p>\n\n\n\n
Zo weerstaan ze de aanval: door te weigeren dat Isra\u00ebls sabotage van de perceptie het definitieve scenario wordt. Ze herstellen het zenuwstelsel niet door middel van technologie, maar door middel van getuigenissen. Ze herstellen het instinct niet door middel van veiligheid, maar door middel van solidariteit. Ze beschermen empathie door het zichtbaar te maken. Ze rouwen in fragmenten. Ze vertrouwen op gedempte stemmen. Ze houden vol, niet omdat de aanval verdraagbaar is, maar omdat de waarheid de leugen moet overleven.<\/p>\n\n\n\n
Psychologen noemen dit identiteitsfusie \u2014 een fenomeen waarbij persoonlijke en collectieve identiteit onlosmakelijk met elkaar verbonden raken, zodat een belediging aan het adres van de groep wordt ervaren als een belediging aan het adres van het individu. In Gaza is deze fusie niet theoretisch, maar wordt ze beleefd. Wanneer Isra\u00ebl een school bombardeert, vernietigt het niet alleen een gebouw. Het verwondt de herinnering van elk kind dat daar les kreeg, elke ouder die erin geloofde. Wanneer het journalisten aanvalt, legt het niet alleen een stem het zwijgen op. Het breekt het gemeenschappelijke getuigenis. Palestijnen houden niet stand als ge\u00efsoleerde individuen. Ze houden stand als verenigde individuen, waarbij overleven niet alleen persoonlijk is, maar ook historisch, familiaal en ideologisch.<\/p>\n\n\n\n
Deze veerkracht ontvouwt zich binnen wat wetenschappers psychologische asymmetrie noemen \u2013 een situatie waarin de ene partij over overweldigende technologische macht beschikt, terwijl de andere partij over overweldigende emotionele samenhang beschikt. Het arsenaal van Isra\u00ebl mag dan het slagveld domineren, maar het kan niet het zenuwstelsel domineren van een volk dat versmolten is door herinneringen, verdriet en verzet. De asymmetrie is niet alleen militair, maar ook perceptueel. Isra\u00ebl zorgt voor instorting. Palestijnen zorgen voor betekenis.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 \u2013<\/p>\n\n\n\n
Hoe Palestijnen de aanval op hun perceptie weerstaan<\/h3>\n\n\n\n
Hoe kunnen Palestijnen \u2013 vooral in Gaza \u2013 de aanval van Isra\u00ebl op dit fundamentele niveau van instinct en perceptie weerstaan?<\/p>\n\n\n\n
Ze doen dit door middel van een soort veerkracht die klinische begrippen te boven gaat. Het is niet alleen psychologische weerbaarheid. Het is een herstructurering van de perceptie. Het is de weigering om Isra\u00ebls sabotage van empathie, verdriet en vertrouwen permanent te laten worden.<\/p>\n\n\n\n
In oktober 2025 snakt Gaza naar adem. De skyline is verwoest. De grond is bedekt met verdriet. Maar in de ontheemdenkampen komen families nog steeds samen om te bidden. Kinderen spelen nog steeds met zelfgemaakte poppen. Een moeder in Gaza-stad vertelde Middle East Eye: \u201cWe leren onze kinderen de sterren een naam te geven. We vertellen hen dat de hemel nog steeds van ons is.\u201d Dit is geen ontkenning, maar terugwinning. Palestijnen herbevestigen hun perceptie tegen de machinerie van de vernietiging.<\/p>\n\n\n\n
Journalisten blijven, ondanks honger en trauma’s, hun eigen vernietiging documenteren. Volgens het Comit\u00e9 ter Bescherming van Journalisten was 2024 het dodelijkste jaar ooit voor de pers, met bijna 70% van de wereldwijd gedode journalisten als slachtoffer van Isra\u00ebl in Gaza. Toch zetten lokale verslaggevers door. \u201cWe schrijven zodat de wereld niet kan zeggen dat ze het niet wist\u201d, zei een ontheemde journalist tegen de Tehran Times. Getuige zijn wordt een daad van overleven.<\/p>\n\n\n\n
Geestelijke gezondheidswerkers, van wie velen zelf ontheemd zijn, bouwen de psychische infrastructuur van Gaza van binnenuit weer op. Een initiatief van de Wereldgezondheidsorganisatie dat in oktober 2025 van start ging, leidt niet-specialisten op om trauma’s te herkennen en erop te reageren. \u201cWe kunnen niet wachten tot het beleg voorbij is\u201d, aldus psychiater Samah Jabr. \u201cWe moeten het zenuwstelsel behandelen terwijl het nog steeds onder vuur ligt.\u201d Klinieken integreren traumazorg nu in de eerstelijnsgezondheidszorg, zelfs in tenten en puin.<\/p>\n\n\n\n
Uit dit jaar gepubliceerde studies blijkt dat Palestijnen in Gaza, ondanks de schrikbarende percentages PTSS, angst en depressie, een hoge mate van identiteitsveerkracht en levenszin vertonen. Een onderzoeksteam van de An-Najah National University ontdekte dat universiteitsstudenten in Gaza, zelfs na twee jaar oorlog, nog steeds uiting geven aan doelgerichtheid, waardigheid en historische continu\u00efteit. \u201cWe overleven niet alleen\u201d, zei een student. \u201cWe herinneren ons wie we zijn.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Zo weerstaan Palestijnen de aanvallen: door te weigeren dat Isra\u00ebls sabotage van de perceptie het definitieve beeld wordt. Ze herstellen het zenuwstelsel niet met technologie, maar met getuigenissen. Ze herstellen het instinct niet met veiligheid, maar met solidariteit. Ze beschermen empathie door het zichtbaar te maken. Ze rouwen in fragmenten. Ze vertrouwen op fluisteringen. Ze houden vol, niet omdat de aanvallen draaglijk zijn, maar omdat de waarheid de leugen moet overleven.<\/p>\n\n\n\n
Topfoto: De oorlog van Isra\u00ebl tegen Gaza is niet alleen fysiek, maar ook neurologisch. Deze afbeelding geeft het zenuwstelsel weer dat onder vuur ligt: empathie is uitgeput, verdriet wordt gecontroleerd, vertrouwen wordt als wapen gebruikt. Een kind zoekt naar een herinnering terwijl drones zorg nabootsen. De aanval is intiem, algoritmisch en wereldwijd. Foto: Medium\/Archieffoto.<\/em><\/p>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
Rima Najjar is een Palestijnse wier familie aan vaderskant afkomstig is uit het gedwongen ontvolkte dorp Lifta aan de westelijke rand van Jeruzalem. Ze is activiste, onderzoekster en gepensioneerd hoogleraar Engelse literatuur aan de Al-Quds Universiteit in de bezette Westelijke Jordaanoever. Ze levert regelmatig bijdragen aan Global Research.<\/em><\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Bron: Rima Najjar medium.com 27 oktober 2025 ~~~ Opmerking van de auteur: De oorlog van Isra\u00ebl in Gaza is een aanval op het zenuwstelsel zelf. Dit essay beschrijft hoe Isra\u00ebl fundamentele menselijke reflexen \u2013 empathie, verdriet, vertrouwen, het instinct om te overleven \u2013 als instrument gebruikt om de Palestijnse samenleving te laten instorten. Het doet […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3845,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,41,4,21],"tags":[],"class_list":["post-3844","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-gaza","category-genocide","category-oorlogsmisdaden","category-terreur"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.palestinasolidariteit.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3844","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.palestinasolidariteit.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.palestinasolidariteit.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.palestinasolidariteit.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.palestinasolidariteit.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3844"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.palestinasolidariteit.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3844\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3850,"href":"https:\/\/www.palestinasolidariteit.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3844\/revisions\/3850"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.palestinasolidariteit.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/3845"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.palestinasolidariteit.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3844"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.palestinasolidariteit.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3844"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.palestinasolidariteit.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3844"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}